της προδοσίας και της εκδίκησης
απληστία αντί απληστίας
λαγνεία αντί λαγνείας
οργή αντί οργής
η περιφάνεια σου καταρρέει,
καταρέει μέσα σε ένα βαθύ χρώμα της ματαιοδοξίας.
Το πηγάδι της αγάπης και της εμπιστοσύνης
ξεχείλισε από ζήλεια και απελπισία.
Ποίηματα θαμμένα στην έρημο,
εγκλήματα αθωόνονται από μισθοφόρους μάρτυρες
αλλά...
Στο σκότος διακρίνεις μονάχα φως,
ένα λευκό πέπλο να καλύπτει τη θλίψη με αρμονία.
Η μελάνη του ποιητή τελείωσε
αποτυγχάνοντας να γράψει ένα τέλος στο ποίημά του
αφήνοντας υποψίες στους ακόλουθούς του
και περιέργια στους αναγνώστες του.
Αυτό το τέλος που δεν γράφτηκες ποτέ, είναι οι ζωές μας.
Aπό την κούνια έως τον τάφο.
Μία αυτοσχέδια παράσταση με πεσμένη κουίντα.
Το να πιστεύεις είναι θείο δώρο,
η ευχαίρια του να χρησιμοποιείς τα πιστεύω σου είναι κατάρα.
Είσαι και θα είσαι για πάντα ο αποδοχέας των πράξεών σου.
Οπότε να θυμάσαι,
οι καθυστερημένες προσευχές πάντοτε εξαπατούν.
Γιάννης Ρούσσος
